De koek is een beetje op hier. Maar jullie weten me te vinden op lj :).
De dagen snellen voorbij. Aan huishoudelijke klussen kom ik niet toe en zo wel, dan kan ik het niet opbrengen. Zonde van de tijd. Zo alledaags ook, om je daar zorgen om te maken. Maar een opgeruimd, schoon huis werkt wel louterend, vind ik. Dus dat frustreert me dan weer. Kan er niet een service in het leven geroepen worden zodat iemand anders ongemerkt je dooie bloemen opruimt?
Mijn week wordt duidelijk gesplitst door het werk dat ik wel en het werk dat ik niet leuk vind. Ondertussen breek ik mijn hoofd op wat ik echt wil. Maar er is geen tijd om mijn creativiteit lekker de vrije loop te laten. En als die er wel is, ben ik zo geïrriteerd door de buren, dat ik het alsnog niet kan opbrengen. Ik heb rust in mijn omgeving nu eenmaal nodig. Maar ja een huis kopen in je eentje in deze tijd...lekker handig.
tuinkabouter
Deze 'ontvoerder' heeft in ieder geval goed opgelet toen hij naar Le fabuleux destin d'Amélie Poulain keek :).
Labels: humor
Oh ja...
... ik weet nu wel alles van het opsporen van mensen die geen testament hebben achtergelaten. En alles over het kopen van een huis via een veiling. Grote dank voor de fijne ochtendprogramma's op de BBC. Prima te doen wanneer je onder een deken ligt en weinig kunt.
